به گزارش اگری پرس به نقل از  خبرگزاری مهر، تازه ترین گزارش سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد (فائو) به مناسبت روز جهانی خاک نشان می‌دهد که ۳۳ درصد از اراضی جهان به طور متوسط تا شدید دچارتخریب شده است و هر ساله به دلیل فرسایش خاک ۷.۶ میلیون تن از میزان تولیدات بین المللی غلات کاسته می‌شود.

این گزارش که «وضعیت منابع خاک در جهان» نام دارد، توسط پنل میان دولتی فنی خاک فائو با مشارکت ۲۰۰ دانشمند حوزه خاک  از ۶۰ کشور جهان تهیه و ارائه شده است.

انتشار این گزارش مقارن شد با روز پنجم دسامبر (۱۴ آذر) و پایان سال جهانی خاک ۲۰۱۵ که به عنوان ابتکار عملی برای بالا بردن سطح آگاهی های جهانی نسبت به اهمیت مقوله خاک به عنوان «شریک خاموش بشریت» تاکید داشت.

«خوزه گرازیانو دا سیلوا» مدیرکل فائو در این خصوص گفت: از بین رفتن بیشتر خاک مولد، منجر به لطمات جبران ناپذیر به تولید و امنیت غذایی می‌شود، چرا که این فرایند به صورت بالقوه میلیون ها نفر را به سوی گرسنگی و فقر سوق می‌دهد.

وی افزود، با این حال گزارش اخیر ارائه کننده شواهدی است که نشان می‌دهد می‌توان از لطمات وارده بر خاک و تبعات آن دوری جست.

مدیر کل فائو در مقدمه این گزارش نسبتا طولانی ۶۵۰ صفحه ای، با تاکید بر اینکه مندرجات این گزارش کمک ارزشمندی در جهت اقدامات اساسی در تمامی سطوح با هدف مدیریت پایدار منابع خاک تلقی می‌شود، افزود: این رویکردی است که در نهایت تعهد جامعه بین المللی برای تحقق اهداف توسعه پایدار را به همراه دارد.

هر ساله فرسایش باعث از بین رفتن ۲۵ تا ۴۰ میلیارد تن خاک سطحی در جهان می‌شود که این فرآیند به میزان قابل توجهی باعث کاهش تولید محصولات زراعی و عدم توانایی خاک در ذخیره سازی چرخه کربن، مواد مغذی و آب شده است.

فرآینده مذکور موجب شده است که هر ساله تولید غلات در جهان در پی فرسایش خاک به میزان ۷.۵ میلیون تن کاهش یابد.

فائو در گزارش خود می‌افزاید، چنانچه اقدامات لازم برای مقابله با فرسایش خاک رخ ندهد تا سال ۲۰۵۰ به میزان ۲۳۵ میلیون تن از مجموع تولیدات غلات جهان کاسته خواهد شد.

گزارش اخیر فائو بر ۱۰ تهدید عمده فراروی کارکردهای خاک از جمله فرسایش خاک، فقدان کربن ارگانیک خاک، توازن مواد مغذی، اسیدی شدن خاک، آلاینده های خاک، غرقاب، تراکم خاک، آب بندی خاک، شوری و در نهایت از بین روفتن تنوع زیستی خاک تاکید دارد.

گزارش مذکور به این نکته می پردازد که چگونه یک اجماع عمومی بر سر استراتژی های مرتبط با خاک وجود دارد، به طوری که از یک سو به افزایش تامین غذا و از سوی دیگر به حداقل رساندن آثار زیان‌بخش زیست محیطی تاکید داشته باشد.