به گزارش اگری پرس به نقل از خبرنگار سینا؛ آمریکا پیشگام و رهبر دنیا در تولید غذا و کشاورزی است؛ طی ۱۵۰ سال اخیر پیشرفت‌های فناوری و نوآوری در تولید، فرآوری، حمل‌ونقل و خُرده‌فروشی غذا، رُشد اقتصادی بی‌سابقه‌ای را در آمریکا سبب شده است؛ این کشور توانسته برای میلیاردها انسان در آمریکا و سایر کشورهای جهان غذا فراهم کند و برای حفظ این حاشیه رقابت در قرن پیش‌رو، ایالات‌متحده نیازمند اتخاذ رویکردی جدیدی در تحقیق، آموزش، تعهدات بازار و تجارت در کشاورزی بود؛ این سیاست دولت آمریکا را به سمت و سوی تجاری‌سازی محصولات ترایخته برد.

در اکتبر سال ۲۰۰۰، مصاحبه‌ای انجام شد که حقایق محصولات دستکاری شده ژنتیکی (تراریخته) از زبان سناتور دان گلیکمن، نماینده سابق کنگره و وزیر اسبق کشاورزی امریکا از سال ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۱ را فاش کرد.

گلیکمن، کسی است که اجازه داد محصولات دستکاری شده ژنتیکی، تولید شده و وارد بازار مصرف شود .

خبرنگار آمریکایی که به دنبال مصاحبه با کسی بود که اجازه داده این محصولات ژنتیکی تولید و وارد بازار مصرف شود، به وزیر کشاورزی آمریکا رسید؛ نام او دان گلیکمن است که از سال ۱۳۷۴ تا ۱۳۷۹ شمسی در این سمت بوده است  .

گلیکمن، در مصاحبه خود اعتراف کرده است: من نمی توانستم در دولت هیچ چیز بگویم زیرا جو دولت، به گونه‌ای بود که اگر من خلاف خواسته آنها صحبت می‌کردم، به من برچسب می زدند که تو ضد علم و مانع پیشرفت مملکت هستی .

وی ادامه داد: من در زمانی که در سمت وزیر کشاورزی فعالیت می‌کردم، وظیفه ای محول شده بود که من را بسیار تحت فشار قرار داده بود؛ جهت اینکه قضیه را آنالیز و بررسی نکنم و از آنجایی‌که برخی‌ها روی پروژه‌های GMO سرمایه گذاری عظیمی کرده بودند و من نباید برنامه دولت آمریکا برای تولید محصولات تراریخته را در دست انداز می‌انداختم، به یاد می‌آورم علیرغم اینکه در شغل قانونگذاری سیستم کشاورزی آمریکا بودم، اما اگر انتقادی می کردم به اصطلاح “سیلی” می‌خوردم .

به یاد می‌آورم فقط یک جمله در دولت کلینتون گفتم که باید عاقلانه محصولات ژنتیکی را قانونگذاری کنیم، این جمله آنها را بسیار عصبانی کردند و به من گفتند؛ تو به چه حقی این صحبت را می‌کنی؟!

مسئولان آمریکایی، وعده‌های جالبی در جهان مدرن کشاورزی، از طریق کاهش هزینه برای کشاورزان، افزایش بازده، کاهش نیاز به آفت کش‌ها و دیگر انواع روش‌های تحقیرآمیز زیست محیطی که اغلب در بخش کشاورزی استفاده می شود؛ ارائه دادند.

بدیهی است که نقطه به ظاهر مثبت بالقوه این طرح، افزایش بهره‌وری کشاورزان، کاهش هزینه‌ها و کاهش نیاز به استفاده از آب و آفت کش‌ها بود و برای مصرف کنندگان، مزایای این محصولات، ازجمله ویتامین ها و مواد مغذی بیشتر بود؛ اما واقعیت از این قرار است که همه این وعده‌ها پوشالی بود.

انتهای پیام/