به گزارش اگری پرس به نقل از باشگاه خبرنگاران؛ تولید گندم یکی از مولفه های حائز اهمیت در حوزه زراعت و کشاورزی به شمار می رود تا جایی که خودکفایی در این عرصه،به عنوان یکی از دستاوردهای دولت هاو دستگاه های ذی‌ربط مطرح می شود.

بسیاری از کارشناسان عرصه زراعت و کشاورزی معتقدند با عنایت به سهم بسیار برجسته نان در سفره غذایی خانوارها هر آنچه در این بخش به توفیقات بیشتری نائل شویم، روند توسعه و پیشرفت در عرصه کشاورزی و اقتصادی با سرعت و شتاب افزون تری همراه خواهد شد.

در این میان،خرید تضمینی گندم،از نمونه تدابیری است که به عنوان یک اقدام حمایتی از زارعان و فعالان تولیدی در این عرصه مطرح می شود که به واقع،از آن به عنوان یک ضرورتِ جدی و غیر قابل انکار یاد می شود که هر گونه نارسایی در حصول آن،بار مشکلات و مصائب گندم کاران را سنگین تر از گذشته می سازد.

یکی از این نارسایی‌ها به تاخیر ۵ ماهه در خرید تضمینی گندم از سوی دولت معطوف می شود که به اعتقاد برخی کارشناسان به مثابه نوشدارویی دیرهنگام می باشد که باید بسیار زودتر از این ها محقق و انجام می شد.

امیر فروتن نژاد یکی از فعالان حوزه تولید گندم در گفتگو با خبرنگار صنعت،تجارت و کشاورزی  با استراتژیک خواندن این محصول در میان تولیدات زراعی اظهار داشت: به واقع هر اقدامی که مانع خروج تولیدکنندگان از این بخش شود و از ظهور و بروز دلسردی یا سرخوردگی در میان فعالان حوزه تولید گندم جلوگیری کند موثر،سازنده و ثمربخش خواهد بود و بالعکس تاخیر یا هرگونه مانع در مسیر حصول چنین اقدامات سازنده ای با پیامدها و تبعات زیان‌باری همراه خواهد بود.

وی افزود: بر اساس اخبار و گزارشات منعکس شده در رسانه ها،مقرر است خرید تضمینی گندم در آینده ای نزدیک انجام پذیرد،اما با عنایت به گذشتن زمان فصل کشت،این اقدام ، اثراتِ موثر و برجسته خاصِ به خود را از دست داده است.

این فعال حوزه تولید گندم گفت: اخبار غیر رسمی موید افزایش سه درصدی نرخ خرید تضمینی گندم در سال آینده می باشد و با توجه به قیمت یک هزار و ۲۷۰ تومانی که برای این محصول اعمال شده به تبع با احتساب میزان افزایش مذکور به رقم یک هزار و ۳۰۰ تومانی خواهیم رسید که نمی توان از این رشد و افزایش،به مبلغ چندان قابل توجهی دست یافت که التیام بخش دردها و رنج های فعالان زراعی مرتبط با این عرصه باشد.

فروتن نژاد گفت: در شرایطی که باید پیشنهاد قیمت خرید تضمینی به بیش از هزار و ۳۸۰ تومان،آن هم در موعدی زودتر برآورد می شد،انتظار می رفت مسئولان ارشد وزارت جهاد کشاورزی در برابر این تاخیر واکنش جدی تری نشان دهند،اما آنچنان که به نظر می رسد وزارتخانه ذی‌ربط در برابر تاخیر مذکور،موضع گیری حمایتی خاصی نداشته و یا حداقل اینکه در سطح رسانه ها اظهاراتی که دال بر حمایت و تلاش برای تسریع این موضوع تلقی شود را شاهد نبوده ایم.

دلیل تاخیر در اعلام نرخ خرید تضمینی گندم چیست؟

فریدون اخگر،یکی از فعالان اقتصادی که سالهاست دستی در تولید گندم دارد در گفتگو با خبرنگار صنعت،تجارت و کشاورزی، در خصوص دلایل عدم اعلام رسمی نرخ خرید گندم در سال ۹۶ گفت: ظاهرا دلچسب نبودن نرخ مذکور و احتمال بروز دلسردی و احتمال طرح برخی انتقادات و گلایه ها عامل اصلی این تاخیر می باشد.

وی افزود: البته نمی توان با قاطعیت در این خصوص نظر داد زیرا مشروح مذاکرات و محتوای جلسات در خصوص رایزنی‌ها برای نحوه نرخ گذاری خرید تضمینی گندم رسانه ای و منتشر نشده است لذا از نگاه تحلیلی، دلیل دیگری را نمی توان برای این تاخیر مد نظر قرار داد و به نظر می رسد میزان نرخ مذکور آنچنان دلچسب نبوده که بعد از گذشت ۵ ماه،این امر تا به امروز محقق نشده است.

اخگر گفت: برخی کارشناسان معتقدند،خرید تضمینی گندم،اقدام منطقی و معقولانه ای نیست اما باید به این امر توجه شود که گندم در زمره محصولات استراتژیک به شمار می رود که مستلزم اقدامات و بسته های حمایتی است و به تبع یکی از این دستورکارهای حمایتی،مشمول خرید تضمینی می شود.

وی افزود: منتقدان طرح خرید تضمینی اعتقاد دارند در شرایطی که شرایط مالی دولت مساعد نیست،انتظار افزایش نرخ خرید تضمینی، منطقی نیست و برخی دیگر تفاوت قیمت میان تولیدات خارجی با نمونه داخلی را محسوس عنوان می کنند که این دو دلیل توامان با یکدیگر به طرح مسائل این‌چنینی در میان برخی کارشناسان می انجامد.

این فعال اقتصادی گفت: اگرچه بر روی کاغذ این اختلاف قیمت مقرون به صرفه به نظر نمی رسد،لذا با در نظر گرفتن ضرورت اقدامات حمایتی از تولید کنندگان گندم به عنوان استراتژیک ترین محصول کشاورزی،بیش از پیش به منطق سازنده چنین اقدامی پی خواهیم برد.

وی افزود: خروج گندم کاران از مدار تولید و به تبع وابستگی ایران به واردات گندم،از عارضه هایی است که باید از آن پیشگیری شود حتی اگر این امر با صرف هزینه هایی همراه شود که در نگاه اول،مقرون به صرفه به نظر نرسد.

اخگر عنوان کرد: به واقع این هزینه کرد، نوعی سرمایه گذاری محسوب می شود که استقلال تولید گندم را تقویت می کند که حصول این امر و در گام بعدی حفظ آن،دستاوردی ارزنده محسوب می شود.

تغییر الگوی کشت و یا خروج از تولید،مخاطره آمیز و زیان بار است

رسول محمدی،فعال حوزه کشاورزی در گفتگو با خبرنگار صنعت،تجارت و کشاورزی گفت: طبیعتا در شرایطی که زارع و کشاورز قادر به تامین هزینه های مقتضی برای تولید و کشت محصولات استراتژیک نباشد،به تغییر الگوی کشت روی خواهد آورد.

وی افزود: این تغییر برای اقتصاد و امنیت غذایی کشور مخاطره آمیز و زیان بار خوهد بود و به تبع هر اقدامی که مانع چنین تغییری شود نه تنها یک مزیت و گامی روبه جلو بلکه ضرروتی است که باید در تحلیل ها و معادلات به عنوان اولویتی ویژه مد نظر قرار گیرد.

وی در خاتمه یادآور شد: امید آن می رود در آینده تدابیر و تمهیداتی اتخاذ و پیش بینی شود که نتیجه و خروجی آن به هموار سازی مضاعف مسیر تولید گندم با اتکای به ظرفیت های داخلی و بومی منتهی شود که قطعا حصول این امر،اقدامی سازنده در مسیر تحقق سیاست های اقتصاد مقاومتی خواهد بود.