به گزارش اگری پرس ، ماجرای روغن پالم اولین ‌بارتوسط وزیربهداشت دولت کنونی درسطح عمومی رسانه‌ای شده  ومردم مطلع شدند برخی تولیدکنندگان لبنیات، روغن صنعتی پالم را وارد محصولاتی مانند شیر می‌کنند و به عنوان لبنیات طبیعی پرچرب به مردم می‌فروشند. افزایش کلسترول بد خون، تنگی وانسداد عروق، سکته‌های قلبی و نارسایی کبدی از عوارض استفاده از این روغن است.

دیناروند رئیس سازمان غذا و دارو درتوضیح مضرات روغن پالم گفت: این روغن دارای اسیدچرب اشباع زنجیره بلند است ویافته‌های علمی ثابت کرده که مصرف زیادآن در انسداد عروق، بیماریهای قلبی عروقی و حتی در بیماری‌های سرطانی اثرات سوئی دارد. برهمین اساس توصیه می‌شودکه مصرف اسیدهای چرب اشباع زنجیره بلندازسوی مردم محدودشود.

سازمان غذا و دارو ،وزارت بهداشت و سازمان ملی استاندارد در زمینه بررسی سلامت مواد غذایی نقش نظارتی بر عهده دارند. نیره پیروز بخت رئیس سازمان ملی استاندارد درباره روغن پالم گفت: روغن پالم از ارزان ترین روغن های موجود در بازاراست که ازکشورهای دیگر مانند مالزی وارد ایران می شود. این روغن قبل از واردات در همان کشور تصفیه می شود ولی چون درحمل آنها اطمینان وجود ندارد، پس از ورود به ایران در واحدهای تولیدی ما نیز فرآوری و تصفیه می شودکه این تصفیه دوم به ساختارچربی لطمه میزند و در نهایت تجزیه ساختاری ممکن است اتفاق بیفتد که این امر، مشخصات روغن را نامناسب می کند. اگر از این طریق روغن پالم را در حد چربی های گیاهی استفاده کنند، مضراست و ماهم آن راقبول نداریم.

در تعقیب و گریز پالم!

در پی انتشار چنین اخباری، استفاده ازروغن پالم درشیر پاستوریزه،کره پاستوریزه، خامه پاستوریزه و فرادما ممنوع شده و چندین واحد تولیدی تعطیل شد و پرونده آن ها به دادگاه رفت؛ اما ماجرا به این جا ختم نشد و با سفر رئیس جمهور به کشورمالزی در ۱۶ مهر سال جاری مواضع مسئولین نظام سلامت رنگ و بوی دیگری گرفت.

ایرج حریرچی سخنگوی وزارت بهداشت درخصوص اظهارات اخیر رئیس‌جمهور در مالزی گفت: رئیس‌جمهور در دیدار با نخست وزیرمالزی به بحث روغن پالم پرداختند و نخست ‌وزیرمالزی به این مسئله اشاره کردندکه مالزیایی‌ها با وجود مصرف روغن پالم، سالم هستند. این چنین بودکه رئیس‌جمهور درطی سخنان نخست وزیرمالزی گفتند ما برای تبیین ویژگی‌های این روغن منتظرسفرهیأتی از مالزی هستیم تا ویژگی‌ های آن بررسی شود و سپس به تصمیم‌گیری بپردازیم.

اما  گويا سياستگذاري‌ ها پيش از سفر رييس‌جمهور ايران به مالزي انجام شده بود. ديپلماسي روغن در روابط دو كشور از جداول گمرك پيداست. خيلي پيش‌تر از انجام سفر اخير، نوك پيكان نمودار واردات پالم به سمت بالا جهت‌گيري شد و ظرف يك‌سال واردات اين محصول با افزايش دو برابري مواجه شد. اما رونمايي از اين تصميم ايران در نشست مشترك مطبوعاتي حسن روحاني با «محمد نجيب رزاق» نخست‌وزير مالزي در ۱۶ مهر سال جاری  انجام شد. در اين نشست روحاني ضمن تاكيد بر اين نكته كه تهران و كوالالامپور مصمم هستند سطح روابط خود را در مرحله نخست به دوره قبل از تحريم‌ها بازگردانند، متذكر شد: ايران از سرمايه‌گذاري شركت‌هاي مالزيايي در بخش‌هاي نفت، گاز و پتروشيمي حمايت مي‌كند، دو كشور همچنين مي‌توانند در زمينه صنايع غذايي حلال با هم مشاركت و همكاري كنند.

نشان استاندارد «حلال» چیست؟

نشان استاندارد حلال یک استاندارد جهانی و معیاری ازکیفیت غذای سالم وبهداشتی درجهان است. رعایت استانداردهای حلال به ویژه برای واردات محصولات به کشورهای اسلامی ومصرف جوامع مسلمان درکشورهای غیراسلامی ضروری است. حضورنمایندگان اتاق بازرگانی وصنایع ومعادن وکشاورزی  ایران، مرکزتحقیقات واطلاع رسانی اتاق اسلامی، سازمان ملی استاندارد ایران ودفترنمایندگی ولی فقیه در وزارت جهادکشاورزی دراجلاسها و مجامع بین المللی مرتبط به استاندارد نویسی حلال درکشورترکیه از سال ۲۰۰۸ نهایتاً منجر به تصویب راهنمای عمومی غذای حلال درسال ۲۰۱۰ گردید. ایمنی غذایی یکی از مواردی است که در راهنمای عمومی غذای حلال مورد توجه قرار می گیرد. در این زمینه با آیت الله عالمی نماینده ولی فقیه در وزارت کشاورزی گفت و گو کردیم.

آیت الله عالمی نماینده ولی فقیه در وزارت کشاورزی در پاسخ به سوال اگری پرس  درباره غذای حلال گفت: تعریف اولیه غذای حلال از نظر فقهی غذایی است که در آن خداوند عالم در شریعت، نهی وارد نکرده باشد؛ وقتی در شریعت بر خوردن چیزی نهی ایی وارد نشده بود و مراجع معظم تقلید بر حرمت آن فتوا نداده باشند این غذا برای مسلمان ها حلال است.

 

وی سلامت غذایی را  از جمله موارد نشان  جهانی حلال  دانست و خاطر نشان کرد: اگر غذایی برای سلامتی مردم مضر باشد ؛ مضر بودن آن برای جسم انسان، مساوی با حرام بودن آن است. یعنی انسان نمی تواند غذای مضر به جسمش را بخورد یا به کسی بخوراند و در اختیار کسی بگذارد که او بخورد.

وی فاسد نبودن غذا را از دیگر موارد سلامت غذا برشمرد و افزود: بحث دیگر در ارتباط با سلامت غذا عبارت است از اینکه غذا از باقی مانده هایی سم  و کودشیمیایی که در مزارع برای رشد محصولات استفاده می شود مبرا باشد. یعنی نباید سم و کود به مزرعه یا به محصولات گلخانه ایی بیش از حد مجاز داده شود.

عضو مجلس خبرگان  درباره استفاده بیش از حد مجاز سم و و کود  شیمیایی  در تولید محصولات کشاورزی تصریح کرد: تولید محصولات کشاورزی با استفاده از سم وکود شیمیایی بیشتر از حد مجاز (میزان مجاز توسط کارشناسان بخش کشاورزی  تعیین می کنند) که باعث آلودگی خوراک مردم به باقی مانده سموم و موادشیمایی می شود، حرام است. عرضه این محصولات کشاورزی نیز حرام است و علاوه بر این ،موجب ضمان است.

آیت الله عالمی در  توضیح اصطلاح ضمان در این مسئله اظهار داشت: یعنی اگر کسی بدون توجه به آلودگی موجود در غذا، آن را در اختیار کسی بگذارد و آن فرد در اثر استفاده از آن غذای آلوده مریض شود، پرداخت خسارت مریض شدن فرد بر عهده کسی است که این غذا را در اختیار وی قرار داده است.

وی در پاسخ به سوالی درباره استفاده از روغن پالم در شیر و فرآورده های لبنی تاکید کرد:  اگر متخصصان مضر بودن استفاده از روغن پالم را تایید کنند قطعا استفاده از آن در خوراک مردم حرام است و به تبع آن واردات به این منظور نیز حرام است

چرخش دولت علیه سلامت جامعه

با تمام اظهار نظرهایی که پیش از این کارشناسان در رابطه با مضرات روغن پالم داشته اند، با ورود تجار مالزیایی به عرصه صادرات پالم بیشتر به ایران، عملا دولتمردان به طور کاملا محسوسی مواضع قبلی خود را نقض کردند و شروع به تمجید از واردات روغن ارزان قیمت از مالزی نمودند.

افزایش همکاری ایران با مالزی در زمینه تولید غذای حلال با توجه به این که کشور مالزی بزرگترین صادر کننده روغن پالم به ایران است و ایمنی غذایی پالم در ایران مخدوش شده، به معنای آن است که نگرانی افکار عمومی جامعه در افزایش واردات این محصول بر حق است و تمامی تلاش هایی که تا به حال طی دو سال اخیر در رابطه با کاهش واردات و ممنوعیت استفاده از این ماده صنعتی در خوراک مردم شده است بی ثمر می شود.

حالا باید از مسئولین سلامت جامعه پرسید این روزها که گفته می شود سونامی سرطان ایران را درنوردیده، به چه بهایی حاضر به معامله ی سلامت مردم در قبال روغن های ارزان خارجی شده اند و آیا واقعا دولت نمی توانست با سرمایه گذاری در بخش تولید دانه های روغنی و یا حتی واردات روغن های گیاهی سالم به جای روغن صنعتی،  نیاز کشور در این زمینه را بدون به خطر انداختن جان مردم، تامین کند؟